İslâmî Türk Edebiyatında Bûsîrî’nin Kasîde-i Bürde’si Hakkında Yazılan Şerh, Tercüme ve Tahmisler

Bu çalışma evrendeki düzen, ölçü ve kaos kavramlarını Kur’an ayetleri ve modern bilim literatürü bağlamında incelemektedir. Araştırmanın temel amacı, kaos kavramının bilimsel anlamda rastgelelik veya mutlak düzensizlik olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceğini ortaya koymaktır. Çalışmada nitel araştırma yaklaşımı benimsenmiş ve doküman analizi yöntemi kullanılmıştır. İnceleme kapsamına Kur’an’da ölçü, uyum, zaman hesabı ve yaratılışta takdir vurgusu taşıyan ayetler ile kaos teorisi, doğrusal olmayan dinamikler, fraktal geometri, kozmik düzen ve din bilim ilişkisi alanındaki temel kaynaklar alınmıştır. Bulgular, kaosun bilimsel literatürde düzensizlikten farklı olarak belirli matematiksel kurallar içinde ortaya çıkan karmaşık bir davranış biçimi olduğunu göstermektedir. Kur’an’daki ölçü ve düzen vurgusu ile kaos teorisi doğrudan aynı düzleme indirgenmemelidir. Buna rağmen her iki alan, evrendeki olayların bütünüyle başıboş ve anlamsız olmadığı fikrinin farklı yönlerden tartışılmasına imkân sağlamaktadır.

Gaye ve Nizam Delili

Bu çalışmanın temel amacı, gaye ve nizam delilinin din felsefesi içindeki tarihsel degişim ve dönüşümünü ortaya koymaktır. Çalışmada teleolojik delilin düzen, amaç, şans ve rastlantı kavramlarıyla ilişkisi ele alınmakta; Antik Yunan’dan modern döneme kadar bu konuda öne çıkan bazı düşünürlerin yaklaşımları değerlendirilmektedir. İlk olarak Batı düşünce geleneğinde delilin klasik biçimi incelenmekte, âlemdeki uyum ve gayeliliğin akıllı bir nedene işaret ettiği yönündeki görüşler tartışılmaktadır. Ardından modern dönemde mekanik evren anlayışı, evrim teorisi, antropik ilke, ince ayar ve akıllı tasarım gibi yaklaşımların delile yöneltildiği destekleyici ve eleştirel değerlendirmeler karşılaştırılmaktadır. Böylece teleolojik delilin sabit ve tek biçimli bir ispat olmaktan ziyade felsefi ve bilimsel gelişmeler karşısında yeniden yorumlanan dinamik bir tartışma alanı olduğu gösterilmektedir. Sonuçta Tanrı, âlem, hayat ve anlam ilişkisine dair tartışmanın güncelliğini koruduğu vurgulanmaktadır.

Çocuğun Din Eğitiminde Ailenin Önemi

Bu çalışmanın amacı, çocuğun din eğitiminde ailenin üstlendiği temel rolü kavramsal, sosyolojik ve gelişimsel boyutlarıyla açıklamaktır. Nitel araştırma yaklaşımıyla ve doküman incelemesi yöntemiyle hazırlanan çalışmada din, eğitim, din eğitimi ve aile kavramları ele alınmıştır. Ailenin türleri, işlevleri, ailede din dili ve değer aktarımı ile anne-baba tutumlarının çocuğun dini gelişimine etkileri değerlendirilmiştir. Çalışma, sevgi, güven, tutarlılık ve yaşa uygun rehberliğe dayalı aile ortamının çocuğun dini sosyalleşmesini desteklediğini; baskıcı, ilgisiz veya tutarsız yaklaşımların ise dini ilgi ve aidiyeti zayıflatabildiğini ortaya koymaktadır. Sonuç olarak ailede din eğitiminin çocuğun bilişsel, duygusal ve dini gelişim özellikleri gözetilerek yürütülmesi gerektiği vurgulanmıştır.

Çağdaş Bir Mitos Olarak Interstellar: Yaratılış, Kahramanlık ve Ölümsüzlük Temalarının İncelenmesi

Bu çalışma, mitolojik unsurların çağdaş bilimkurgu sinemasında nasıl yeniden yorumlandığını ve yeniden kurulduğunu Christopher Nolan’ın Interstellar filmi üzerinden incelemektedir. Karen Armstrong’un mit tanımından hareketle çalışma, mitin yalnızca geçmişe ait arkaik ya da kurmaca bir anlatı değil, insanın varoluşsal sorularına cevap üreten dinamik bir anlam sistemi olduğunu savunmaktadır. İnceleme, Carl Gustav Jung’un kolektif bilinçdışı ve arketip kuramı çerçevesinde yaratılış, ölümsüzlük ve kahramanlık motiflerine odaklanmaktadır. Film, yerçekimi, görelilik, kara delik ve zamanın boyutlararası yapısı gibi bilimsel kavramlar etrafında kurulmuş olsa da insanlık tarihinin en eski sembolik örüntülerini yeniden harekete geçirir. Bu bağlamda Interstellar, yalnızca bir bilimkurgu filmi olarak değil; kriz, fedakârlık, iniş, dönüş ve dönüşüm süreçlerini bireysel ve kolektif düzeyde sahneleyen çağdaş bir mitolojik anlatı olarak değerlendirilmiştir.

Kaosun Ardındaki Düzen ve Evrenin Ölçülü Yapısı

Bu çalışma evrendeki düzen, ölçü ve kaos kavramlarını Kur’an ayetleri ve modern bilim literatürü bağlamında incelemektedir. Araştırmanın temel amacı, kaos kavramının bilimsel anlamda rastgelelik veya mutlak düzensizlik olarak değerlendirilip değerlendirilemeyeceğini ortaya koymaktır. Çalışmada nitel araştırma yaklaşımı benimsenmiş ve doküman analizi yöntemi kullanılmıştır. İnceleme kapsamına Kur’an’da ölçü, uyum, zaman hesabı ve yaratılışta takdir vurgusu taşıyan ayetler ile kaos teorisi, doğrusal olmayan dinamikler, fraktal geometri, kozmik düzen ve din bilim ilişkisi alanındaki temel kaynaklar alınmıştır. Bulgular, kaosun bilimsel literatürde düzensizlikten farklı olarak belirli matematiksel kurallar içinde ortaya çıkan karmaşık bir davranış biçimi olduğunu göstermektedir. Kur’an’daki ölçü ve düzen vurgusu ile kaos teorisi doğrudan aynı düzleme indirgenmemelidir. Buna rağmen her iki alan, evrendeki olayların bütünüyle başıboş ve anlamsız olmadığı fikrinin farklı yönlerden tartışılmasına imkân sağlamaktadır.